Koja je razlika između slobodnog pružanja usluga na privremenoj i povremenoj osnovi te poslovnog nastana u državi domaćinu?

Razlikujemo pružanje usluga na privremenoj i povremenoj osnovi te trajno pružanje usluga odnosno obavljanje profesije kroz poslovni nastan.

 

Sloboda pružanja usluga

Načelo slobode pružanja usluga omogućava pružateljima usluga da iz svoje matične države privremeno i povremeno odlaze u drugu državu članicu (državu domaćin) pružati svoje usluge pod istim uvjetima koji vrijede za domaće pružatelje usluga.

U tu svrhu, nadležna tijela države domaćina mogu od pružatelja usluga zatražiti prethodnu pisanu izjavu o namjeri pružanja usluga na njihovom teritoriju. Izjava je svojevrsna obavijest nadležnim tijelima države domaćina da će davatelj usluga pružati svoje usluge na njenom teritoriju, a daje se unaprijed (prije prvog pružanja usluga) u pisanom obliku. U slučaju privremenog i povremenog pružanja usluga ne provodi se postupak priznavanja inozemne stručne kvalifikacije, ali u pojedinim slučajevima država domaćin može provjeriti stručne kvalifikacije osobe prije prvog pružanja usluga.

Primjerice, turistički vodič poslovno nastanjen u RH može prekogranično pružati svoje usluge turističkog vođenja u drugoj državi članici EU bez obveze preseljenja i zapošljavanja, uz prethodnu obavijest nadležnom tijelu u državi domaćinu.

 

Poslovni nastan

Kako bi pružatelj usluga mogao trajno pružati svoje usluge odnosno obavljati profesiju u državi domaćinu, mora se provesti postupak priznavanja inozemne stručne kvalifikacije. Nakon priznavanja inozemne stručne kvalifikacije, osoba ima jednak pristup tržištu rada kao i građani države domaćina.

U ovom slučaju riječ je o trajnom ili dugotrajnom preseljenju i radu u drugoj državi članici.